Zondag 15 maart 2020, 16.00 uur. We kijken gespannen naar de tv. De spanning van het weekend zit nog in m’n lijf. In de groepsapp van vriendinnen was het druk. De ene vriendin weet onder bizarre omstandigheden weg te komen uit Oostenrijk. De andere vriendin strandt in Marokko. Een derde vriendin zit ziek thuis. Vakanties zijn geannuleerd en feestjes uitgesteld. We horen Arie Slob zeggen: tot 6 april. We kijken elkaar aan: drie weken geen school. De kinderen zijn door het dolle. Geen bso, lekker veel spelen. Wij zijn onthutst. Wat betekent dit? Wat gebeurt er allemaal?

De eerste dagen zijn raar. We hebben een dagschema, werken hard en zijn positief. Creatieve en sportieve activiteiten verzamelen we op papier. We gaan dit doen en we gaan het goed doen. Dan volgt de realiteit. Schoolwerk maken aan de keukentafel is stom. We hebben geen energie voor al die ‘leuke’ dingen. De woorden van Annechien Steenhuizen worden heftiger. Tegelijkertijd er is een vreemde -prachtige- keerzijde: samenhorigheid, maatschappelijke initiatieven en liefdadigheidsacties.

Het weekend erop vieren we een verjaardag. Met elkaar, want we willen even geen vriendjes of vriendinnetjes. Ook niet voor de deur of in de tuin. Alleen wij vieren. Het is de meest vreemde verjaardag ooit. Maar we hebben taart, wijn en lekker eten. En elkaar.

We hebben de essentie. Het werken raakt op de achtergrond, wij vieren komen naar de voorgrond. Het schema verdwijnt, we-moeten-dit-en-dat-doen verdwijnt. Wat overblijft is de wekker in de ochtend, om 18.00 uur aan tafel en om 20.00 uur naar bed. De rest vult zich met waar we op dat moment zin in en ruimte voor hebben. En dat is niet zo veel.

Er is ruzie, gelach, rust en gedoe. Veel van weinig en weinig van veel. Na twee weken thuis stappen we op vrijdagmiddag 12.00 uur op de fiets. Wind door ons haar, broodtrommels in de rugzak. Een klein rondje door het bos. We stoppen bij een bankje en kijken uit over het weiland. Met ons vieren, naast elkaar. We zijn gelukkig met elkaar.

De essentie. Geen borrels, verjaardagen, shoppen of moeten. Corona is eng. En toch geniet ik intens van hoe het ons verbindt. Een groot deel van ons leven staat op pauze, maar wij niet.

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly