Pickwick heeft – vind ik – tegenwoordig iets briljants: prikkelende vragen op het labeltje van een theezakje. Vragen waar je eens goed over kunt nadenken of bespreken tijdens een lekker kopje thee. Op m’n werk gaan er bij mij best wat kopjes thee naar binnen, dus al die vragen lees ik. Er zitten flink wat clichévragen tussen. Als jij beroemd zou zijn, wie zou je dan willen zijn? Wat is de laatste film die je hebt gezien? Wat is het gekste dat je hebt gedaan vandaag? Maar onlangs was er een vraag die bleef hangen: ben je liever populair of ben je liever slim?

Ik piekerde me suf, maar kwam er niet uit. Wat steeds in me opkwam, was de gedachte ‘ja lekker zeg, dat ligt er natuurlijk aan, aan wie je het vraagt’. Vraag het een slim iemand en die zegt natuurlijk populair. Want die slimme persoon heeft vast wel last gehad van zijn slimheid door niet populair te zijn. Vraag het een populair iemand en die wil vast dolgraag slim zijn. Maar wat maakt dat mij dan? Slim én populair? Niet slim en niet populair?

Het feit dat ik er zo over nadenk, maakt me geloof ik wel een beetje slim. Maar als ik terugkijk op mijn schooltijd, was ik ook wel populair. Of zoiets. Ik hoorde in elk geval bij het populaire groepje. Maar ik ben ook een grote twijfelkont die niet kan kiezen. Komt het daar dan door, dat ik het antwoord niet weet? Omdat ik niet zo goed ben in kiezen? Nee, dat is te makkelijk. Ik denk dat ik kies voor populair. Ja: liever populair dan slim. Maar als ‘een beetje’ slim persoon vind ik dat antwoord niet zo slim. Want wat heb je aan populair zijn, als je niet slim bent? Die vraag komt natuurlijk van mijn ratio. Mijn slimme kant. Maar ja, ik had op school best iets populairder dan slim willen zijn. Het leek me heerlijk, wanneer iemand je snel leuk vindt. En niet pas na vier ontmoetingen zegt ‘goh, eigenlijk ben je best leuk’. Aan de andere kant; minder slim betekent voor mij waarschijnlijk ook minder vragen stellen, minder nadenken, minder verwondering. En juist dát zijn ingrediënten om dit soort leuke stukjes te schrijven. Nou, ik weet het niet meer hoor.

Trouwens, kan het niet gewoon allebei? Oh nee, dan is het natuurlijk geen leuke vraag meer voor op een theezakje. Ik gooi de handdoek in de ring met mijn final answer: ik weet het niet.