Zat ik gisteren nog met acht vriendinnen aan de sangria in Malaga, zo bracht ik vanmorgen de kindjes naar school in mijn Uggs. Wat is het koud! En terwijl ik merkte dat mijn primaire reactie was ‘hè jakkes’, merkte ik na een paar minuten dat ik het eigenlijk heel erg lekker vind. De wisseling van de seizoenen, de geur van de herfst, de kou. Tuurlijk zou ik kunnen wennen aan iedere dag 25 graden en op slippertjes naar het werk. Maar zeg nou eerlijk, dat is ook wel een beetje saai. En hebben we dan nog wel iets te klagen? Want dat doen wij tenslotte heel graag, klagen over het weer. Nou, ik niet. Na coming out dag gisteren is het vandaag anti-klaagdag en los van deze twee dagen beken ik bij deze: ik ben gek op de herfst! Het vooruitzicht dat ik lekker vroeg de kaarsjes kan aandoen. Na een lange dag werken in een koude auto stappen met de wetenschap dat het thuis lekker warm is. De geuren tijdens het fietsen. Het herfstboeket op tafel. Maar bovenal: ik heb geen excuus meer nodig om lekker veel te cocoonen. Want bekruipt gedurende de eerste lente- en zomerdagen bij ons steevast het gevoel dat we erop uit moeten, de zon moeten meepikken, terrasje hier en picknickje daar, zo heerlijk ongegeneerd kun je in de herfst en winter gewoon lekker thuisblijven. Zonder excuus. Ik hou ervan! Lang leve de herfst en lang leve anti-klaagdag.